Hala Stulecia i Park Szczytnicki

Hala Stulecia razem z Pawilonem Czterech Kopuł, Pergolą, Fontanną Multimedialną, Ogrodem Japońskim i Parkiem Szczytnickim tworzy unikatowe miejsce nie tylko na mapie Wrocławia, ale i Polski.

Pierwsze prace nad Halą Stulecia, zaprojektowaną przez Maksa Berga, rozpoczęły się w 1911 roku. Żelbetowa konstrukcja wywoływała lęk i brak zaufania wśród budowniczych, którzy byli zdumieni, iż nie zaprojektowano konstrukcji stalowej. Miejsca szczególnie narażone na obciążenia zastosowano granit strzegomski, a do wykonania stolarki okiennej sprowadzono z Australii drewno żelazowe.

W chwili zakończenia budowy kopuła Hali Stulecia, licząca 65 metrów była największa na świecie.

Powstanie tego najsłynniejszego dzieła wrocławskiego modernizmu związane jest z setną rocznicą wydania we Wrocławiu w 1813 roku odezwy Fryderyka Wilhelma III wzywającej do powszechnego oporu przeciwko Napoleonowi Bonaparte. Rocznicę miała uświetnić Wystawa Stulecia prezentująca gospodarczy dorobek i historię Śląska.

Hala stała się miejscem imprez masowych, tu także jeszcze przed II wojną światową przemawiał Adolf Hitler.

W czasie działań wojennych Hala właściwie nie ucierpiała, ale od 1945 roku jej nazwa została zmieniona na Halę Ludową. Trzy lata później w bezpośrednim jej sąsiedztwie została postawiona Iglica, z okazji Wystawy Ziem Odzyskanych. Pierwotnie miała ona 106 metrów wysokości, obecnie skrócona do 90,3 m.

Będąca w pobliżu Pergola ma kształt połowy elipsy, została oddana do użytku w 1913 roku, rozciąga się wokół sztucznego stawu (też w formie pół elipsy) gdzie znajduje się Fontanna Multimedialna. Prawie 300 dysz, z których woda tryska w postaci mgiełki, gejzerów, itp. na wysokość dochodzącą do 40 metrów, tworząc ogromny wodny ekran, na którym podczas pokazów wyświetlane są wizualizacje z towarzyszeniem muzyki, laserów, a nawet ognia (na końcu fragmenty z jednego z takich pokazów).

Tuż obok tego kompleksu rozciąga się Park Szczytnicki - jeden z pierwszych parków w stylu angielskim w Europie. Na jego terenie znajduje się Ogród Japoński (o nim w osobnym poście) oraz drewniany kościół z przełomu XVI i XVII wieku pod wezwaniem św. Jana Nepomucena. Zbudowany w Starym Koźlu na Górnym Śląsku, został w XVIII wieku przeniesiony do Kędzierzyna, a na początku XX wieku trafił do Wrocławia. W tej chwili traktowane jako miejsce wystaw i imprez kulturalnych.