Kościół Pokoju w Świdnicy

Drugi z ocalałych Kościołów Pokoju w Polsce. Ten w Jaworze już pojawił się na blogu.

Największa barokowa drewniana świątynia w Europie miała nie przetrwać próby czasu. Na mocy pokoju westfalskiego kończącego wojnę trzydziestoletnią katoliccy Habsburgowie zgodzili się pod naciskiem protestanckiej Szwecji na posiadanie przez luteran własnej świątyni w Świdnicy, Jaworze i Głogowie. Narzucili jednak, by kościół znalazł się poza murami miasta, bez dzwonnicy czy wieży, wzniesiony jedynie z drewna, słomy, gliny i piasku, a nadto budowla miała stanąć w rok czasu.

Wielka mobilizacja i zaangażowanie wszystkich stanów od szlachty, przez mieszczaństwo po chłopów spowodowały, iż po zaledwie 10 miesiącach 24 czerwca 1657 roku w Kościele Pokoju w Świdnicy odbyło się pierwsze nabożeństwo.

Wzniesiony na planie krzyża, oparty na drewnianym szkielecie wypełnionym masą z gliny i słomy. Na powierzchni 1090 metrów kwadratowych mieści się 7,5 tys. osób, a barokowy przepych we wnętrzu mocno kontrastuje z prostotą bryły. XVIII-wieczny ołtarz z drewna, bogato zdobiony, z figurami Mojżesza, Aarona, Jana Chrzciciela, Jezusa oraz apostołów Piotra i Pawła, płaskorzeźbą z Ostatnią Wieczerzą i fryzem z napisem w języku niemieckim "To jest mój Syn umiłowany, którego sobie upodobałem",wieńczącym wszystko księgą z 7 pieczęciami i barankiem z chorągwią robią niesamowite wrażenie.

Ambonę pochodzącą również z XVIII wieku podtrzymują Wiara z krzyżem, Nadzieja z kotwicą i Miłość z dzieckiem. Na mównicy umieszczona została klepsydra z podziałką na 4 półgodzinki do odmierzania długości trwania kazania.

Potężne organy (których można posłuchać w zamieszczonym filmiku) są podtrzymywane przez dwóch atlasów i ozdobione figurkami muzykujących aniołków. Prawie 4 tysiące piszczałek i 62 głosy w organach z 1909 roku, które zastąpiły wcześniejsze instrumenty.

Drugie mniejsze ograny są usytuowane na najwyższej emporze nad ołtarzem. Pochodzą one z XVII wieku.

Kilka poziomów empor pokrytych jest tekstami z Biblii oraz scenami alegorycznymi, ozdobione tarczami cechowymi sukienników, piekarzy, piwowarów i rzeźników oraz portretami mieszczan i herbami szlachty. Najbogatsze i najbardziej uprzywilejowane rody miały własne loże.

Kościół został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.