Pałac i park w Jabłonnie

Jabłonna znajdująca się obecnie tuż pod Warszawą w średniowieczu była miejscowością leżącą w dobrach biskupów płockich słynąc z sadów jabłkowych i miodów z leśnych barci. Stąd też powstała tu w XV wieku letnia rezydencja biskupia.

Odkupiona w 1773 roku przez młodszego brata króla Stanisława Augusta Poniatowskiego - Michała, który jako ówczesny biskup płocki, a później prymas Polski zlecił zaprojektowanie nowej rezydencji pałacowo - parkowej. Rezydencja w stylu klasycystycznym opierała się na trzech głównych budynkach: centralnym z mieszkaniem dla właściciela, lewego dwupiętrowego zwanego Królewskim przeznaczonego dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (obecnie mieszczą się tu biura) oraz prawego pawilonu przeznaczonego dla gości (tu znajdują się obecnie pokoje hotelowe).

Wokół pałacu utworzono wielki angielski park krajobrazowy.

Pod koniec XVIII wieku pałac w spadku po wuju otrzymał Józef Poniatowski - polski generał, Naczelny Wódz wojsk Księstwa Warszawskiego. Po jego śmierci w 1813 r. rezydencja przeszła w ręce jego siostry Teresy Tyszkiewiczowej, a następnie Anny z Tyszkiewiczów Dunin - Wąsowiczowej.

W 1944 roku pałac został spalony przez wojska niemieckie, a dwa lata później przeszedł na własność Skarbu Państwa. W 1953 roku po odbudowie Pałac wraz z parkiem został przekazany Polskiej Akademii Nauk, która stworzyła tu ośrodek konferencyjno - wypoczynkowy o wdzięcznym skrócie DZiK (Dom Zjazdów i Konferencji).

Zobaczcie jak widziałam go ja podczas jesiennego spaceru.